De Kathedraal, de Basilica de la Virgin en de klokkentoren op een heel mooi kluitje in het hart van Valencia

In het hart van het oude Valencia vind je veel mooie pleintjes. En mooi wil zeggen, mooi in vele opzichten. Architectonisch, culinair, cultuur-historisch en als sociale ontmoetingsplaats.

De Plaza de la Reina en de Plaza de la Virgin (Plaça de la Mare de Déu in het Valenciaans en van oudsher Plaça de la Seu) voldoen daar volledig aan. Zij leunen prettig tegen elkaar aan, zijn bereikbaar door allerlei plezierige en interessante winkel- en wandelstraatjes en hebben beiden een ruim aanbod van goede en lekkere restaurants, uitgebreide terrassen en verleidelijke inloopadressen, waar je op een prettige manier je euro´s kunt inruilen voor iets moois.

Maar het meest bezienswaardige binnen deze cultuurrijke driehoek zijn natuurlijk de Kathedraal, de Basiliek en de Klokkentoren.

De Kathedraal

Allereerst de Kathedraal, gebouwd in minstens zes verschillende bouwstijlen, die van de bevolking de koosnaam La Seu (bijnaam voor een Spaanse bisschop kreeg), wat wel logisch lijkt omdat een kathedraal immers de hoofdkerk van een bisdom is, waar ook de bisschop (in dit geval van Valencia) zijn hoofdkwartier heeft.

Maar La Seu is meer. Deze prachtige kathedraal is ook een soort van bedevaartplaats geworden voor de internationale katholieke gemeenschap (in 2009 kwam hier onder enorm veel geel/wit vlagvertoon de huidige paus Benedictus op bezoek), omdat zij naast de grote mix van bouwstijlen ook de zgn. Heilige Graal in één van haar kapellen heeft.
De Heilige Graal, de stenen kelk (beker) waaruit Jezus tijdens het laatste avondmaal gedronken zou hebben. De originele beker, die in 1785 kapot viel maar prachtig is opgelapt, werd tijdens dat bezoek van Paus Benedictus in de hoofdmis gebruikt, en is ook door jou te bezichtigen in de kapel met een museumstatus, de Sala Capitalula.

De basisversie van “La Seu” werd gebouwd tussen 1262 en 1356 en is een bijzondere en ongewone mix van romaanse, barokke, renaissance, neo-klassieke en vooral gotische bouwstijlen.

Altaar kathedraal Valencia
Altaar stuk in de Altar Mayor van de kathedraal in Valencia. Bron: Wikipedia

En dat lijkt ons niet helemaal de bedoeling van de monnik die, in de laatste jaren van de 10e eeuw, de basis bouwregels van de kathedraal, als wet, vast legde. De hoofdkerk van een bisdom moest immers een gebouw worden, waarin de gelovigen geïnspireerd zouden worden door de kosmische proporties, waarvan de wetten gebaseerd op de Gulden Snede het uitgangspunt vormden en zij mochten zeker niet worden afgeleid door de “wetten van de decoratie”. Wij kunnen ons dat tijdens onze kathedraalbeleving heel goed voorstellen, want wij werden stevig afgeleid door alle pracht en praal die de goudgekleurde, onregelmatig gevormde parels (barroco) op ons los lieten.

Kortom er valt veel te zien en te bewonderen in deze kathedraal. Onder andere ook een flinke hoeveelheid schilderijen uit de zgn. Quattrocento periode. De periode tussen de Middeleeuwen en de Renaissance, waarin met name de Italiaanse kunstenaars een authentieke schilderstijl ontwikkelden, die paste in een veranderende tijd, waarin o.a. naast afkomst en het bezit van veel land ook de, op een andere manier aan bezit en geld gekomen lieden, zich graag lieten portretteren. Ook de kerk koos voor deze nieuwe schilderstijl en gaf bekende Italiaanse schilders uit die tijd de opdracht om religieuze voorstellingen of verhalen op deze manier af te beelden.
Sandro Botticelli, ca. 1490, is een van de meest bekende vertegenwoordigers van deze stijl. Maar ook enkele originele schilderijen van één van Spanje’s grootste schilderzonen, Francisco Goya, kom je tijdens je rondgang tegen.

De Basiliek

Real Basílica de Ntra Sra de los Desamparados, Valencia
Bron: Ayuntamiento Valencia

De van de kathedraal losstaande basiliek maakt dit verhaal een beetje ingewikkeld, omdat het woord basiliek, afgeleid van het Romeinse basilica, meestal als eretitel wordt gegeven aan een kathedraal. Maar dan moet die gebouwd zijn volgens de eerder genoemde strenge bouwvorm en men waarschijnlijk in de 17e eeuw tot de ontdekking kwam, dat de hierboven beschreven kathedraal niet helemaal aan de basisvormen voldeed. Maar dit is een suggestie van mijn kant en die heb ik nergens kunnen terugvinden.

Haar officiële naam is Basilica de la Virgin de los Desamparados en zij werd geheel in de barokke bouwstijl uitgevoerd en voldoet daarmee weer niet, door haar uitbundige versierselen, aan de strenge norm, ook al omdat de koepel die centraal boven het exacte midden hoort te worden geschetst en geplaatst, op deze fraaie Maria mantel, uit het midden en dichter naar de kathedraal toe is geplaatst. Een wonderlijke, misschien diplomatische oplossing van de architect Diego Martinez Ponce de Urrana, die de basiliek bouwde in de periode tussen 1652 en 1667. Dus om hemzelf te vragen wat hier nu achter zit, daarvoor moeten we nog even geduld oefenen. Tenminste ik, want als ik hem boven tegenkom, zal ik daar zeker even een goed gesprek met hem over hebben.

Puerta de Los Apóstoles, kathedraal Valencia
Puerta de Los Apóstoles waar iedere donderdag het watertribunaal gehouden wordt. Bron: Wikipedia

Wel is het een helder en enthousiast eerbetoon aan de Heilige Maagd Maria, die ook nog eens de patroonheilige van de stad Valencia is. Maria, hier, de Heilige Maagd der In de steek gelaten Daklozen (Desamparados), toont zich aan haar aanbidders met een geweldig en uitbundig versierd beeld, wat prominent boven het altaar is opgesteld, rijk versierd met bloemen en kaarsen. Tijdens de jaarlijkse Las Fallas feesten wordt het beeld voor de Basiliek, op het plein geplaatst met een iedere dag ververste bloemenpracht.

En geheel in stijl met de meerdere betekenissen van het woord basilica, wat ook nog -huis waar recht gesproken wordt- betekent, wordt er nog steeds, zoals in oude tijden, iedere donderdag om 12.00 uur, op de trappen van de basiliek een watertribunaal, Tribunal de las Aguas de Valencia, gehouden, waar plaatselijke boeren hun geschillen voorleggen aan het rechtscollege en daar ook een uitspraak over kunnen verwachten. Dit alles gebeurt in de traditionele kleding en is voor het publiek gratis toegankelijk. Wij zullen je daar af en toe via Speciaal voor jou aan helpen herinneren. Want dat is het natuurlijk zeer Speciaal voor jou.

De Klokkentoren

Klokkentoren La Torre de Miguelete, kathedraal Valencia
La Torre de Miguelete. Bron: Wikipedia

Een kathedraal zonder een beetje klokkentoren is natuurlijk geen echte. Die van de kathedraal van Valencia staat er naast. Beetje apart, zoals alles eigenlijk in deze heilige, cultureel en historisch zo interessante driehoek. Niet ver uit elkaar maar wel los van La Seu en de basiliek onder de naam La Torre de Miguelete.

Bouwstijl, helemaal barok zonder gesteenhouwde engelen of ingewikkelde vormen maar wel 50 meter en ca. 200 treden hoog. Doen dus, die trap, als je na al die pracht en praal in de kerk en de basiliek ook nog van een mooi uitzicht wil genieten en ook een keer Valencia aan je voeten wilt hebben. Bedenk tijdens die klim omhoog, dan ook even wat er allemaal voor nodig was om deze ode aan Maria en de glorie van de katholieke kerk voor elkaar te krijgen.

De ingangen van de Kathedraal, de Basilica de la Virgin de los Desamparados en van La Torre de Migueleteliggen op de Plaza Virgin en de Plaza de la Reina in het centrum van de oude stad.

Openingstijden: maandag t/m vrijdag van 10.00-18.00 uur, op zaterdag van 10.00-17.30 uur. Toegangsprijzen varieren van 2 tot 4 euro.

2 reacties op “De Kathedraal, de Basilica de la Virgin en de klokkentoren op een heel mooi kluitje in het hart van Valencia”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *