De Processierups

Al vele malen beschreven wij de bijzondere, cultuurrijke, in veel opzichten wonderlijke aan de Costa Blanca intensief beleefde, processies. Spanjaarden houden van hun tradities en kleden zich graag daarvoor om.

Er is echter een processie, die wij vaak op onze wandel- of dravende ontdekkingstochten tegenkomen, die wij zo snel mogelijk willen ontwijken, vanwege de weinig vriendelijk houding tegenover Ons Soort Mensen, namelijk “de processie van de rupsen”. Natuurlijk, we kennen haar in België en Nederland, waar zij vanuit de eik haar vernietigende werk begint en hele dorpen, vooral in het zuiden van Nederland en het Noorden van België, in staat van alarm brengt, waarin de brandweer, politie en zelfs het leger eens werd ingezet.

Vlinder van de dennenprocessierups
Bron: Wikipedia

De Thaumetopoea Pityocampa is de dennenprocessierups, waaruit de nachtvlinder voortkomt en zij is gevaarlijk voor mens en dier (speciaal de hond met zijn of haar nieuwsgierige neus, schijnt een gewild jachtproject voor haar te zijn). Zij is in het bezit van zgn. brandharen, die een gevaar voor de gezondheid betekenen. Die haren zijn 0,2 tot 0,3 millimeter kort, maar elke rups heeft er honderdduizenden van. Zij zijn pijlvormig en worden bij een bedreiging door haar afgeschoten en dringen dan gemakkelijk de huid, de ogen of de luchtwegen binnen. Allergie uitslag, zwellingen, rode ogen en enorme jeuk zijn het gevolg. Braken, duizeligheid en koorts komt ook, maar heel weinig, voor.

Je hoeft ze niet aan te raken om aangevallen te worden. De haartjes verspreiden zich ook door de wind en vandaar dat wij er als het even kan met een grote boog omheen lopen. De haren en dus ook de pijlen blijven, ook nadat de rupsen in een enorm leger op jacht zijn, in het nest in de eik, vandaar de eikenrups, in het noorden, en bij ons aan de Costa Blanca, in de dennenboom hangen, zodat je ook dan nog beschoten kunt worden.

De rups (in feite dus de larve van de nachtvlinder), die leeft in bosrijke omgevingen, is een ca. 3,5 cm lange bladvreter, die ’s nachts als een soldaat in een enorm aaneengesloten leger op jacht gaat naar voedsel.

Processie van de dennenrups

Zij kruipen dicht tegen elkaar aan, waardoor er een lange grijsgrauwe processie door het bos slingert en af en toe zich overstekend aan ons voordoet op weg naar een maaltje. Overdag keren zij terug naar hun nesten, waar je dus ook ver vandaan moet blijven.

Wollig nest dennenprocessierups

De bestrijding daarvan is niet mis. Daarvoor worden chemische bestrijdingsmiddelen gebruikt (liever niet vanwege de bedreiging voor andere, vriendelijker, vlindersoorten), maar ook wordt er weggezogen, verbrand, begraven, of verdrinking en zelfs werd eens het Leger ingezet, als de nood hoog is en dat blijkt het nog al eens, zeker in het noorden.

Zij heeft, zoals dat gaat in het leven, ook een aantal natuurlijke vijanden, waarvan de sluipwesp en de sluipvlieg de belangrijkste zijn. Helaas, die komen hier aan de Costa Blanca veel minder voor dan in het noorden en de grote poppenrover, waar onze regelmatige bron Wikipedia overschrijft en waarbij ik me alleen maar een proppenschieter kan voorstellen, schijnt hier helemaal niet op bezoek te komen. Ik zou een beetje blijven opletten, maar zeker het wandelen of lekker draven er niet voor laten.

Sluipvliegen op processierupsen

In het filmpje hieronder zie je één van de natuurlijke vijanden van de processierups heel slim aan het werk.


Sluipvliegen die eitjes leggen op dennenprocessierupsen (film: Silvia Hellingman)
Bron: Nature Today

2 reacties op “De Processierups”

  1. Waarom rollen de rupsen met velen zich op tot een kluit van circa 10 cm en graven zich dan in , van boven gezien blijft de grond losjes.

    1. Ik weet niet of ze dit altijd met velen doen, maar hun processie is bedoeld om zachte grond te bereiken. Hier graven ze zich in om te poppen en in het najaar als nachtvlinder weer eitjes te gaan leggen in de dennebomen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *