Twee golfende Brabanders aan de Costa Blanca

Na enkele jaren op de golfbanen van de zuidelijke Costa’s te hebben gespeeld, hadden we begin september (2014) ons golf-vizier gericht op de Costa Blanca. Er zijn genoeg banen tussen Alicante en Denia en het weer was net zo stabiel als bij ons in Nederland. De Zweed Anders Celsius dacht alleen iets anders over celsius in NL dan aan de Costa. Bovendien was in Nederland de zomer voorbij, voordat die nog moest beginnen.

Tijdig voor ons vertrek hadden we ons via het mighty web georiënteerd bij plaatselijke golfboekingskantoren. We sloegen onze slag (nu al) bij Benidorm Golf, een klantvriendelijk team met acceptabele kortingen, dat bovendien pas je plastic card plundert, nadat je akkoord bent met de voorgestelde tee-times.

Bonalba, iets ten noorden van Alicante, was onze eerste keus en geen verkeerde. De ontvangst, de baan, het clubhuis, alles was in orde. Na 9 holes en een korte break voegde Pierre zich bij ons. Een ervaren Franse golfer uit de omgeving van Parijs, die al jaren naar deze regio komt en de baan goed kent. Ondanks jaren Spanje kwam Pierre niet verder dan ‘oui et non’. Pierre begon goed maar stortte daarna in, zodat het leek alsof wij hier al jaren speelden. We boden Pierre ‘une bierre’ aan en hebben ons vakantie-frans nog wat opgepoetst.

Rijdend over de E-15 kun je aan de ene kant de skyline van Benidorm bewonderen, wij keken liever naar de andere kant, naar de golfcourse van Villaitana. Blijkbaar heette deze baan vroeger Real de Faul en met die naam wist onze tomtom wel raad. Een schitterend nieuw hotel, wellness en golfcomplex met alles d’r op en d’r aan. Receptie was niet echt klantvriendelijk, maar de baan lag er prima bij, we komen terug.

Alicante Golf was onze derde baan. De plaatjes zagen er veelbelovend uit, maar de werkelijkheid was anders. Het complex was, voor golftoeristen, moeilijk te vinden. Na de aanmelding konden we vervolgens niet met de buggy naar onze auto en tassen, kleinigheidje. Daarna hebben we alleen maar op fairways gespeeld. Rough bestaat hier vrijwel niet, want dat is de tuin van de buren. Fairways zijn aan alle kanten omgeven door wooncomplexen en massaal opgehangen netten om schade aan serviesgoed te voorkomen. Ook zijn vrijwel alle witte/gele/blauwe/rode tee-boxen samengevoegd. De greenkeepers met Spaans volume, geen nulstand, verticuteren anders dan wij gewend zijn. Het was september, anders zou je de indruk krijgen dat ze aardappels aan het rooien waren. Druk gebarend met hun voertuig pal voor de green mochten we de approach maken. Was er dan niets goed aan Alicante golf? Jawel de logoballen zijn schitterend.

De vierde baan zouden we ter plaatse regelen. Via de Albir Golf Shop van Miguel Torres konden we ‘overal’ reserveren. Hij raadde ons Font de Llop aan, iets ten zuiden van Alicante. Voor de prijs konden we het niet laten, dus reserveren maar. Het was een nieuwe, maar schitterende baan, wijds opgezet met verrassende holes. De baan ligt in de ‘middle of nowhere’ en nog geen enkel wooncomplex te bekennen. Na afloop nog even met landgenoten bijgepraat over de verschillende golfbanen in de regio. Over Alicante Golf waren we unaniem.

We hebben genoten van onze (golf)vakantie aan de Costa Blanca en hebben inmiddels genoeg tips voor een volgende keer.

Bert van Gulijk & Henk Daanen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *